Een week van uiterste. Waren we vorige week nagenoeg kompleet, deze keer was het verre van. Met zeven spelers en begeleider/ joker Marcel Camps die de gelederen kwam versterken, trokken we vol goede moed naar skioord Landgraaf. Ondanks de opengestelde tunnels is het voor Patrick en consorten toch moeilijk om in 1 keer de sporthal te vinden. Hofstraat Heerlen of Hofstraat Landgraaf, toch een verschil van 8 kilometer.
Dan de wedstrijd. In het begin kunnen we BDC bijbenen. Tot 5 – 5 geen probleem. Tussentijds moeten er al enkele wisselingen in de opstelling plaatsvinden. Schutgens is licht geblesseerd aan de hand en kan niet voldoende dreiging brengen op het midden. Na deze omzetting proberen we de schade beperkt te houden. Het is voor iedereen weer even wennen. Onnodig balverlies is echter het gevolg en BDC loopt uit naar een ruststand van 13 – 9. We werden afgetroefd op ons eigen ijzersterk wapen: De Break.
Tijdens de pauze waren we het allemaal eens dat er nog niets aan de hand was. We waren zeker niet minderwaardig aan onze tegenstander.
Begin 2e helft pakten we het goed op. Eilering schiet eindelijk weer eens met scherp en maakt belangrijke doelpunten. Ook Ollie heeft “tijdelijk” het licht gezien, met enkele goede reddingen is ook zijn bijdrage belangrijk voor onze inhaalslag. Echter midden 2e helft krijgt Hermsen een zweepslag in de kuit. Einde wedstrijd Niels. Met man en macht proberen we in een fantasie-opstelling wederom de schade te beperken. Dit lukt tot op zekere hoogte. De tegenstander raakt geïrriteerd, maar helaas kunnen we hier niet optimaal van profiteren. Tegen het einde van de wedstrijd breek de conditie ons op. Nog enkele snelle aanvallen brengen uiteindelijk de eindstand op het bord. 27-22.

Leerpunten van deze dag: Landgraaf is geen Heerlen, Camps is begeleider, en handballen in een sinterklaasweekeind moet verboden worden. Thuis kunnen we ze pakken.
Op naar Stein. Zonder Buskes wordt dit een zware kluif maar een puntje moet er in zitten.